Soms moet je oppassen voor je eigen passie. Het is namelijk helemaal niet denkbeeldig dat iets je dusdanig bij de lurven grijpt dat je emotie je alleen nog maar de waarheid laat zien; dat datgene wat je tegenspreekt, verdwijnt onder de grijsheid van nuance; dat een onderbouwing van je idee of standpunt door een aha-erlebnis gevoel oplicht uit het alledaagse, gelijk een blondering op kan staan uit de mensenmassa. Net zo moet ik uitkijken dat die exotische combinatie van coup soleil en coup windhoos mij niet op dezelfde wijze activeert en het zicht op de werkelijkheid ontneemt. Hoe kom je er nu achter of selectieve gewaarwording je parten speelt? Je mist immers nooit datgene wat je gemist hebt, daarom wordt het natuurlijk ook blinde vlek genoemd. De enige manier om de vinger aan je eigen pols te houden is jezelf van een afstandje te bekijken. Sommigen kunnen dat, anderen hebben daar de grootste moeite mee. Degenen die daar erg veel moeite mee hebben, laten dat vaak zien door extreem veel splinters in de ogen van anderen gewaar te worden en vaak volledig in het duister te tasten omtrent de balk in het eigen oog. Ik kan me nooit aan de indruk onttrekken dat de frustratie over het niet kunnen vinden van de balk terwijl die wel vermoed wordt, de belangrijkste reden is voor de gedrevenheid waarmee splinters op laag water gezocht worden en de passie om de splinters er bij anderen in te wrijven. Als het dan zo moeilijk is om jezelf van een afstandje te bekijken en een bijna dood ervaring met bijbehorende lichaamsuittreding om die afstand te bereiken geen optie, wat blijft er dan nog over om onszelf op het rechte pad te houden? Het antwoord lijkt eigenlijk te simpel voor woorden maar ik geef het toch maar: Vraag het aan anderen. Hou er rekening mee dat iedereen zijn eigen vertekening van de werkelijkheid met zich meedraagt maar dat de rode draad door de verhalen je het zicht op jezelf kan geven. Dat we een land in verwarring zijn moge duidelijk zijn dus wat te doen? De NRC heeft ambassadeurs gevraagd welke grote lijnen zij in de ontwikkeling van Nederland zien. Het zou ons moeten helpen onze gezamenlijke blinde vlek te zien. Ik heb het nog niet eens helemaal gelezen en ik heb de aandrang Nederland wakker te moeten schudden. Misschien moet ik daar maar eens de tijd voor nemen. Er begint zich een idee in mijn hoofd te vormen voor een nieuwe politieke partij, de NLIL partij; Nederland Immigratie Land. Ik zal een van de komende blogs gebruiken om de doelen van deze denkbeeldige partij uit de doeken te doen. Tot die tijd zwijg ik mijn eigen blinde vlek dood en blijf hameren op het belang jonge meiden te beschermen tegen de slavernij van een gedwongen huwelijk. Ik ben van mening dat onderstaande boodschap onvoldoende bekeken is. Help mij deze video onder de aandacht te brengen en te houden.
Alsof de bron droog staat en er geen ruimte is in de dag om een lange en zinvolle bijdrage te leveren. Doorzetten of gewoon toch maar toegeven dat Het gedicht dat ik vannacht in elkaar gedraaid heb voldoende excuus is. Het gedicht heb ik geschreven als tegengif tegen de onrust die mijn zaterdagnacht verpest heeft en daarmee de belangrijkste reden voor een serieus mentaal energietekort voor een zondag.
Het was nacht, ik zat in de deuropening naar de tuin te genieten van de milde temperatuur en de vochtige lucht die de herfst scherper deed ruiken. Ik zag mijn eigen schaduw door de kamerverlichting tegen de achterschutting van de tuin. Op het moment dat ik mijn eigen schaduw zag, gaf me dat de mogelijkheid om mezelf in de 3e persoon te zien. Dat gaf me de mogelijkheid dingen toe te geven die ik in de eerste persoon niet toe zou durven geven, wilde dat direct in een gedicht gooien, maar een gedicht deel je en direct moest ik mezelf de vraag stellen of ik die emotie wel zo maar publiek wilde delen. Ook een mooie aanleiding voor een gedicht.
Ik heb die luxe, ik heb de vrijheid mijn nachtrust te verzieken, ik heb de vrijheid mijn zonden en zielenrust te overdenken, ik heb de vrijheid in de nacht een gedicht te schrijven, de vrijheid 's nachts van muziek te genieten en er op te dansen, de vrijheid mijzelf aan te leren muziek te maken. Die vrijheid komt voort uit de vrijheid in mijn hoofd, die vrijheid heb ik kado gekregen, met een jeugd en opvoeding die in het teken van vrijheid hebben gestaan. Meisjes die voordat ze vrouwen kunnen worden uitgehuwelijkt worden, wordt de vrijheid ontnomen. Ik hoop dat je in de afgelopen periode je bewust bent geworden van de vrijheid die deze meisjes ontnomen is of wordt. Ik zou graag willen dat je beseft dat deze meisjes doordat ze die vrijheid niet geproefd hebben, deze vrijheid ook niet aan hun kinderen doorgeven. Dat op zich zelf is schade die wij, de mensheid, onszelf eigenlijk niet kunnen veroorloven. Neem een paar minuten van je kostbare tijd om de video te bekijken en deel de video en eventueel mijn en je eigen gedachten die je hierbij hebt met jouw bekenden en als je nog wat tijd over hebt, hier is het gedicht dat vanochtend een songtekst geworden is. Op een later moment zal ik het volledige nummer delen.
Ik wordt zojuist wakker van een misschien niet verplicht maar dan toch wel warm aanbevolen middagdutje. Als mijn wekker me duidelijk probeert te maken dat het tijd is om wakker te worden , besef ik dat ik mijn wekker precies hetzelfde behandel als iedereen in deze wereld waar ik het in eerste instantie niet mee eens ben, ik wacht rustig op de volgende keer. Het is jammer dat mensen geen snooze button hebben, nu moet ik ze elke keer van mijn gelijk proberen te overtuigen voordat ze inbinden om het later nog een keer te proberen. Net zo heeft het bijvoorbeeld geen enkele zin mij te overtuigen van de futiliteit van mijn poging onderstaande video te helpen één miljoen maal bekeken te worden. Het beste dat je zou kunnen bereiken, is dat ik het kort hou. De snooze interval staat ingesteld op een dag. Morgen ben ik weer terug om je in het even wat voor taal het verzoek te doen deze video te bekijken en rustig te bedenken wat je zou kunnen doen om me te helpen mijn doel van één miljoen te bereiken.
Ik begrijp heel goed dat Wilders pis chagrijnig wordt. Een of andere achterlijke idioot die niemand kent of wil kennen deed iets waardoor niemand 'm niet meer niet kennen kon hoezeer iedereen dat in het diepst van zijn hart had gewild: 'm niet kennen want dan was er ook geen reden geweest om 'm wel te kennen. Wilders zou hem in het diepst van zijn hart net zo niet willen kennen als iedereen en toch kijkt iedereen 'm aan en wil iets van Wilders over die idioot weten. Hij zegt terecht "Waarom ik? Ik snap niet dat jullie mij met hem willen vergelijken." In het diepst van mijn hart moet ik bekennen dat hij volledig gelijk heeft, ik snap dat hij pis chagrijnig wordt. Maar wat ik niet begrijp is dat als Wilders geen enkele moeite heeft om uit te spreken wat hem angst inboezemt, hij tegelijkertijd geen enkele aanleiding voelt te zeggen dat de schrik hem om het hart slaat als hij met de daden van Breivik geconfronteerd wordt. Mij sloeg de schrik namelijk om het hart en behoorlijk. Juist van Wilders had ik verwacht dat hij geen moeite had die emotie te delen. Ik zie geen verschil tussen sommige zaken die mij net als Wilders angst inboezemen en wat Breivik gedaan heeft, Breivik geeft niet voor niets aan bewondering voor Al Qaeda te hebben en toch is er geen enkele aanleiding voor Wilders om Breivik op gelijke hoogte te zetten als Bin Lossen, dat begrijp ik gewoon niet. Ik snap niet dat Wilders niet wil zien dat het wantrouwen waarmee hij zich voortdurend geconfronteerd ziet alleen maar uit dit soort zaken voortkomt. Niet om wat hij afwijst maar eer om de zaken die hij niet afwijst. Wilders heeft ten alle tijden gewaarschuwd voor mensen die geen verantwoording afleggen en dankjewel daarvoor. Waarom heeft hij er dan geen moeite mee om als eerste partij in de parlementaire geschiedenis medeverantwoordelijk te zijn voor een regeerakkoord zonder verantwoording te hoeven afleggen tijdens de Algemene Beschouwingen. Waarom is hij altijd de hoeder geweest van schoon gedrag van bestuurders en politici maar geeft hij geen enkele blijk van moeite met de bezoedelde lei van zijn fractiegenoten, excuses aanbieden de personen uitgekozen te hebben had hij van geen enkele andere fractieleider geaccepteerd. Wilders doet zelf wat hij altijd verfoeilijkt heeft, er een dubbele moraal op na houden. Hoe kun je de vrijheid van grappen over de Koran verdedigen als je er aan meewerkt om een sfeer in Nederland te creëren die het onmogelijk maakt om dergelijke grappen over Wilders te maken. Ik begrijp het gewoon niet, kan iemand me dat uitleggen? Hoe kan het dat iemand zonder blikken of blozen "Doe toch eens normaal man." tegen de premier kan zeggen, terwijl hij als Cohen dat gezegd had er persoonlijk voor gezorgd had dat Cohen een voetnoot in de parlementaire geschiedenis was geworden. Wat ik wel begrijp is dat er waarschijnlijk één persoon op deze aardbol is die me dat wel kan uitleggen en dat is de moeder van Geert. Zij zal me aan de keukentafel waarschijnlijk precies uit kunnen leggen welk jongetje hij vroeger was om de man te worden die hij nu is. Daarom is het van belang dat moeders de ruimte krijgen om de volgende generatie in goede banen te leiden. Daarom is het van belang dat moeders beschermd worden tegen de ultieme vernedering gedwongen te worden te vroeg moeder te worden. Het is moeilijk voor te stellen dat dat voorkomen kan worden maar het kan, in de bijgevoegde video wordt dat overtuigend gebracht. Kijk hem en deel hem, dank daarvoor.
Is dat gewaagd dergelijke beladen termen te gebruiken in een blog titel? Heb eigenlijk geen idee. Ik heb me ooit laten vertellen dat Intifada iets kan betekenen in de trant van schoonwassen; schoonwassen van het slechte of het kwade. Heb eveneens gehoord dat Jihad voor hetzelfde zou kunnen staan; de innerlijke strijd om jezelf van het kwade te verlossen. Religie zou uiteraard geen religie zijn als er niet een aantal gelovigen in zou slagen er een destructieve vertaling van te maken. Ik geloof niet dat dat is voorbehouden aan enkele uit vele religies, dat is een kenmerk dat alle religies delen. Alle religies delen namelijk het kenmerk dat de aanhangers allen behoren tot het in potentie uiterst geweldadige mensenras. Er staan ook altijd mensen op die hardop durven beweren dat bepaalde specifieke samenwerkingsverbanden dit risico niet lopen. Los van de vraag of die samenwerkingsverbanden religies, naties, bedrijven of supporterverenigingen zijn, samenwerkingsverbanden kunnen zich nooit definitief van dat risico verschonen, dat risico van destructie dat het mensenras nu eenmaal eigen is. Zo kunnen de termen van Intifida en Jihad aan 2 kanten van de medaille kleven, tegelijkertijd destructie en de poging om destructie uit te bannen. Het moge niet vreemd zijn dat overal waar een dergelijke tweespalt ontstaat en de 2 kanten van dezelfde medaille in de ogen van tegenstanders het eigen gelijk bevestigen er nog maar een uitweg is: Het besef iets te delen. Dat besef komt vaak in de vorm van: "Hoezeer we ook de destructie van jullie najagen om te voorkomen dat jullie onze destructie najagen, wij erkennen jullie behoefte de destructie van jullie kinderen te voorkomen omdat wij ook de destructie van onze kinderen proberen te voorkomen. Iets dat elk lid van het mensenras lijkt te delen. Als men daar in slaagt, is er voor het eerst ruimte om in plaats van het voorkomen van destructie te gaan nadenken over het creëren van mogelijkheden voor kinderen, over en weer. Het is niet eens vreemd dat opa's en oma's dat vaak beter beseffen nog dan ouders, omdat zij het belang van kinderen door de afstand vaak zo veel helderder hebben, omdat zij de futiliteit van de oorzaken van de conflicten vaak zo veel beter kunnen zien. Het is niet raar dat de Mandela's, Rabins, Arafats, etc de kracht van het opa zijn konden benutten. Het is niet vreemd dat succesvolle vredesduiven alleen maar uit haviken geboren kunnen worden. Als dit zo duidelijk is dan is het toch een niet meer dan logisch om een conflict tussen generaties met dezelfde destructieve impact in een generatie op te willen lossen: Ik huwelijk je uit om je levensgeluk te beperken vs Je huwelijkt me uit en vermoord elke mogelijkheid op levensgeluk. Bekijk de video in alle rust en besef dat 2+2+2+2 8 kan zijn.
Dat is natuurlijk een rare vraag. Ik doe eerst een stapje terug en stel de vraag later nog een keer. We maken van de mensen om ons heen en iets dichter bij onszelf veel dingen mee, vele momenten, handelingen, beslissingen die we kunnen beoordelen en de beoordeling die we over die afzonderlijke feiten geven, kunnen we gebruiken om ons totale oordeel of ons eindoordeel over iemand te vellen. Als we geluk hebben, moeten we dat oordeel vaak aanpassen, want dat betekent immers dat de wereld nog vele verrassingen voor ons in petto heeft en kan hebben. Toch betekent dat ook onrust en daar hebben we onze geliefden en naasten voor, als het goed is immers, kunnen die doen wat ze willen maar ons oordeel wordt daar niet meer door beïnvloed. Ons oordeel is dan immers onvoorwaardelijk. Let wel, ik zeg er bij als het goed is. Nu is het wel zo dat we bijna altijd de mogelijkheid hebben om op basis van de bekende feiten totaal verschillende conclusies te trekken. Je kunt wat meer aandacht geven aan de negatieve gebeurtenissen of je kunt iemand wat hoopvoller benaderen en de goede intenties in iemands gedrag zien. Het leuke hiervan is dat het oordeel zo veel meer zegt over degene die oordeelt dan over degene die beoordeeld wordt. We kunnen ons daar wel een beetje een voorstelling van maken. Slinger maar eens willekeurig 20 observaties over iemand die je kent op een A4tje en vraag aan een aantal mensen die de persoon niet kunnen kennen of kunnen herleiden om een inschatting te geven van de persoon. Je zult verschillende antwoorden krijgen, soms zeer raak, soms er volledig naast, soms heel positief, soms uitermate negatief, maar het allerbelangrijkste is, als je de oordelen naast elkaar legt, zullen de oordelen meer zeggen over diegenen die beoordeelden dan over de persoon van het A4tje zelf. Een van de dames die met een van onze prinsen getrouwd is, geeft leiding aan een organisatie die is opgericht door Nelson Mandela naar een idee van Peter Gabriel en Richard Branson. De organisatie heet "the Elders" en is de mondiale versie van wat vroeger de dorpsoudsten waren. De dorpsoudsten die door de wijsheid van jaren en de belangeloosheid van "niet meer meetellen" altijd het advies kunnen geven dat je nodig hebt en we weten dat is vaak niet het advies dat je zou willen. Deze groep van mondiale dorpsoudsten zet zich in voor mondiale zaken die we nodig hebben en dat zijn niet altijd de mondiale zaken die we het meest sexy vinden. De groep bestaat uit mensen als Desmond Tutu, Jimmy Carter, Kofi Annan, niet de minste zou je zeggen. Na een van de taken die zij zichzelf gesteld hebben, bemiddelen in het conflict tussen Noord en Zuid Korea, hebben zij op de terugweg Nederland bezocht en aangezien hun CEO een schoondochter van Beatrix is, werden zij ook door haar privé ontvangen. Peter Gabriel heeft door op zijn eigen website met gepaste trots over bericht. Ik begrijp dat hier geen ruchtbaarheid aan gegeven wordt, politiek ligt immers wel heel dicht op de loer en dat tijdens een koetstochtje met de koningin. Nee, mijn punt is het volgende: Hoe kan het dat een uitzending van Peter R. de Vries met een halve zool die met zijn jachtgeweer loopt te zwaaien in Zuid Amerika, Charlie da Silva, zulk een invloed heeft gehad op het beeld dat wij van Mabel hebben en dat het werk dat zij nu doet volledig maar dan ook volledig aan ons voorbij gaat. Dat zegt iets over ons, Nederlanders, en daar zouden wij ons zorgen om moeten maken, ernstige zorgen. Het zegt misschien wel dat wij in onze angst voor politiek correct gedrag, azijnpisserij tot norm hebben verheven. Dat is geen verwijt aan de jongste politieke stroming in ons land, de datum van De Vries uitzending laat dat ook niet toe. Het zegt iets over een aandrang die we altijd hebben gehad, we zijn alleen redelijk recentelijk gestopt die te bevechten, we zijn hard bezig ons daar volledig aan over te geven. Onze azijnpisserij is van alle tijden, we zijn beroemd om ons gezever over het weer. We waren eveneens beroemd om ons tegengif: optimisme. Optimisme is politiek correct verklaard. Dat is niet degene aan te meten die politiek correct verklaard heeft. Dat is iedereen aan te meten die dat heeft laten gebeuren, die zich de hoop en optimisme uit de hand heeft laten slaan. Mocht je nu met enige weemoed kijken naar het laatste restje hoop in je handen, kijk dan eens naar de volgende video van The Elders en besef dat als Desmond Tutu zegt, "dingen kunnen veranderen in een generatie, ik heb het met eigen ogen gezien" dat hij weet waar hij het over heeft. Je hoeft geen Don Quichote te zijn om te hopen, je kunt terugvallen op de kennis en ervaring van de dorpsoudsten. We hoeven niet naar de dorpsgek te luisteren, we kunnen ook Mabel bedanken dat ze met haar werk ons koningshuis en daarmee ons land wat extra glans geeft, hoe zeer ik ook republikein ben. Bekijk de video en put uit de hoop de energie om deze video te delen met iemand die je kent.
How soon can you break a promise. It took me only 8 days. In itself no reason to not continue with what in my mind is a rightful quest. As promised to do yesterday, I will try today to introduce a second binary question and try to return home to Europe, which after all is already in the title of day 6. So the first binary question was: "In achieving our common goals, should we either contain the human spirit or free up the human condition?" The other binary question is: "Is it more energy efficient to pursue your own goals or aid others in pursuing theirs?" On the simplest of simplest levels if you look at the last question and relate the outcome to the efforts put into it, it is an easy answer. Everyone at some stage in its life has found out that it is impossible to feel that happy over achieving something as someone might get for you achieving their goals. But there is something much more important to that question. The moment that you do aid others in achieving goals or achieve them for them and you are confident enough that others have reached the same "enlightenment", you know that others will do for you what you have done for them and it will be even easier to reach your own goals. Come to think of it, this is actually the only reason for people to go to work. You promise to put your days' sweat into achieving the goals for a company that would have never met its goals if it wasn't for people like you and in return you receive a portion of money that allows you to acquire things that you would have never been able to acquire just by yourself. Now you might rightfully say that this relationship is in no way a relationship built on the trust I mentioned, you need a contract for both parties to meet their promises and a lot of institutions for some of the relationships not to turn sour. My answer would be: So we set up some basics to deal with our lack of trust. In the end we all would like a relationship like that built exclusively on trust, the list of best employers are always topped by the most trustworthy and committed companies in aiding their employees in achieving their goals. In the end we should also acknowledge the fact that the way employers sometimes point fingers at employees for not being trustworthy is exactly mirrored in employees pointing fingers at employers for exactly the same. Maybe we should acknowledge that this might not be merely explained by the same principal of projection, it plays its undeniable part in it. Now if we look at these 2 questions, it is quite obvious that there are 4 possible combinations of answers:
Contain; own goals
Contain; goals of others/common goals
Free up; own goals
Free up; goals of others/common goals
Now in answering these questions, I might have been leading you in what the best of the answers might be. So it comes to no surprise that I would say the last is the only combination that regardless of the goals itself is the way for forward for families, companies, organizations, societies and mankind alike. We should however face it that 99% of the political movements and parties of the past have chosen out of the first 3 options. Try to answer these basic 2 questions for any political party and you will see that in the end they like to say they are the last but their actions categorize them to one of the first three. It doesn't mean that they have never taken decisions that fall in the last category, every movement or political party has done so over time. To me it is also apparent that the decisions made that fall in the first 3 categories are the ones that might achieve some short term success but will inevitably turn sour in the long run. Even if it would be impossible to construct a set of ideas or an ideology that falls conclusively in the last category because it would stumble over internal logic, it is quite easy to find an answer to each and every single question that you, we or a society encounters that falls in the last category. Now if it is that apparent that we might be tricked through projection to fear the worst in "the other", it is time to take a second look at our last century. We have seen the worst side of mankind in 2 world wars and all confrontations that happened during the Cold War and if we give ourselves enough distance to look at them, they all stem from the fear of "the other". Whether "the other" were Jews, gypsies, homosexuals, commies, Americans, you name it, we have killed over it. It seems that at first we learned from our mistakes. We set up the UN, we set up the European Union with just one thing in mind: we commit ourselves to human rights to free up the human condition and we unite in governments to define the common goals we strive for, for it is easier to achieve them that way.
We have entered the 21st century. The goals mentioned above are heavily under fire, they have been called "political correct". That in itself is of course not an argument, political correct is just saying that the way to uphold them is by assigning superior moral quality to them. It is correct to say that this has the disadvantage that some people might feel contained by feeling morally small or incorrect when not by nature seeing the greater good of the "political correct". Again in itself this is a very powerful incentive to find the same moral incorrectness or worse in "the other". And again in stating that political correctness itself is a strong driver for some of the flaws of multicultural societies is quite trough. Using that to state that what is or was political correct is by definition not true, is a complete misunderstanding of what political correctness actually is. Finding solutions to the flaws, dangers and fears that we face today by returning to the fear of "the other" is a gross violation of our own chances for a better future. Whether "the other" is a Muslim that we fear to bring a tsunami of extremism, a Greek that we fear not to do his utmost to work his way out of this misery. As long as we are not able to get the learning from "And why beholdest thou the mote that is in thy brother's eye, but considerest not the beam that is in thine own eye?" we have no right in declaring to defend a Judeo-Christian society.
We need to bring Europe up to speed with the 21st century, we need to get everybody to the table that will be affected when we don't succeed, we need to build our solutions on trust not fear and we need to build our solutions on the notion that we need to free up the human condition to achieve our common goals. We will fail if we try to contain "the other".
Besides that I strongly believe that the most powerful defenders of the notion of freeing up the human condition to achieve our common goals are mothers. Mothers that had the luxury to live their lives before choosing their husbands and not to have their lives and husbands chosen for them. Take a minute of your valuable time to watch the following video and decide on what your course of action might be. If you would put in the effort to share this video/message with one other person today, you show to understand that a little effort in trying to achieve or aid someone else's goal has a much stronger outcome than if you would have put that effort in just your own.
Of course I googled this version of the phrase and of course it makes sense which version, translation or interpretation of the Bible it is stemming from, but to be quite frank; I don't give a rat's ass. I think it is just amazing that even though we came a long way, our inclinations haven't changed a bit. Within minutes that we are thrown into life threatening cold water, our bodies start to shut down secondary life support systems just to maintain the primary ones. And whether we like it or not, our moral systems are part of our secondary systems, it's just that we have a hard time in understanding what the environmental conditions are for our moral systems to become fluid. We know that everybody except for the very rare and extraordinary hero has a tipping point, our own consciousness however is not able to live with the very possibility for that to be true in our own case.
So "not being able to live with", is just the environmental condition that triggers the shutting down of a secondary system to increase our chances for survival. Take note, it's not the environmental condition that has to be life threatening it is the perception of it that does the trick. Now you could rightfully suggest that it is philosophically impossible to see ourselves and Gödel might even suggest that a judgment or observation of ourselves might just screw up logic all together, in the end I think the crucial factor for us to have a clearer view of "the other" over "ourselves" stems from the fact that we wouldn't be able to live with ourselves if we knew what we would be capable of. Every hint that we are getting that a typical environmental condition is able to shift our moral system or change what we belief to be our typical selves, in that case needs to be ignored or rendered harmless.
Realizing that that very environmental condition is able to alter "the other" is quite harmless compared to the realization that it might change ourselves. That is why all researchers that are faced with undeniable evidence of the restrictions of "free" will have such a hard time in facing that fact for them very selves. That is why all harm that we are able to see in "the other" tells us something about the harm in ourselves. That is why murder mysteries, violence and police brutality for that matter are so mighty intriguing to us, for it gives us the possibility to taste our "dark side" without hurting anyone. That is why every religion tries to give us "he who is without sin, cast the first stone", "turn the other cheek" or " And why beholdest thou the mote that is in thy brother's eye, but considerest not the beam that is in thine own eye?"
Now why did I have to get through this lengthy argument on projection when I wanted to reveal a layer beneath the "Free up" or "Contain" question. I am gonna do that right now: It is ourselves that we mistrust in "the other". When we fear the harm that "the other" might do, we actually fear ourselves. If we feel that the harm "the other" might do is only prevented by containing the human spirit, it is our own spirit that never crossed a line because it kept contained, whether by tough parental love, harsh surroundings or a revengeful "God" and we are not able to see the positive reflection of ourselves if our own human spirit would have been brought up really free. But this might just be the limitation of our imagination as we can not really imagine ourselves being brought up freely. The magic characteristics of projection however leave us with the possibility of imagining the value of freeing up the human condition for another human being and draw the conclusion from that how to value that for ourselves. I would like to invite you in watching the following video to imagine how much value a truly free upbringing would have on mankind in the long run and consider what course of action you might take to increase the possibility of that, maybe just by sharing this story within your own circles. My goal is to reach a million views, whether that is arbitrary or not. I know it can't hurt the cause. Tomorrow I will introduce a second binary question on politics and return home to Europe. The two questions together will enable anyone to value politics, causes and political parties on their merits and make it that much clearer why it is that complicated to begin with.
In a previous post:Day 3: Politics, just clearing up a misunderstanding I have tried to replace one binary look at politics; "left" vs "right", with another; "free up" or "contain". The latter being the answer on the simple question: "Do we need to contain the human spirit or free up the human condition to achieve our common goals?" It could already be the case that this has been as much of a revelation to you as it was for me, or you could have reacted quite the opposite by wondering why this could have been that much of a revelation to me as it is that obvious. Still I would like to take it a little further. Francis Fukuyama declared the end of history at the end of a war that defined the 20th century; the Cold War. The Cold War was ended by father Bush who was basically able to round up a team of allies that consisted of former sworn enemies and start the first Gulf War. Of course his son was able to break up the world in two again over the second Gulf War by declaring: "If you're not with us, you're against us". Ever wondered how someone could lead a nation into renaming French Fries into Freedom Fries, telling that blatant weapons of mass destruction lies, not declaring a war then start one, declaring a war ended when the nightmare was only about to begin and never being able to see ones mistakes or feeling the urge to apologize over it?
But let's take a step back and look at the question once again. "Free up" or "contain". That basically was the defining question in the Cold War. America wasn't the "Leader of the Free World" for no particular reason, the defining difference between the 2 sides in the Cold War was the answer to the question "Free up" or "contain". If life could only be that simple. Because if you wanted to pick sides in this battle, easy choice wasn't it. Now ever wondered why all nations in the "red" zone, had some form of "peoples' republic" or "democracy" added to the name of their nation. In the end each side in the Cold war was trying to convince the world that they were the ones that stood for freeing up the human condition. No one in its right mind could be convinced that nations with systems resulting in that many political prisoners could rightfully say to answer the million dollar question with "Free up". On the other hand no one in their right mind could say that a nation that was able to overthrow that many democratic governments, replace them with right wing dictatorships out of national interests and set up a clandestine loyalty network with disputable governments should have been allowed to where the crown of "leader of the free world". By mouth both sides advocated to support the "free up" answer, by action both sides supported the "contain" answer. In fact this means both sides answered the "Free up" or "contain" question exactly the same. So maybe the question; " Are you with us? Because if you're not, you're against us!", is in itself the only reason for the Cold War. Because in answering this question and in this question only, parties on either sides chose different answers. Feeling even a little less at ease with Bush jr. catch phrase to the world; "you're either with us, or....".
Am I done? No, I'm sorry. Because there is a layer beneath the question "Free up" or "contain" the human condition. We all are inclined in some form or another to see ourselves in others as we try to understand them. In psychology it's called projection and watch your mouth for trying to use that in a conflict with someone. In church it's called "And why beholdest thou the mote that is in thy brother's eye, but considerest not the beam that is in thine own eye?"
It's a nice quote to break up this argument. I will continue this one tomorrow because it is getting quite lengthy, and I have a to gain over 994.000 views to attract. In the mean time I would like you to watch the next video and wonder where my story might be going for me to end up with a conclusion like the one in the video. Please enjoy your weekend and consider that part of the enjoyment of the weekend is the fact that you're free in your case from work. These girls will never even have the notion of what it is to be free, because their chained into an unholy wedlock.
